Een eerste kennismaking
In deze tijd zijn er veel mensen die zich op de een of andere manier niet prettig in hun vel voelen. Ze zijn soms neerslachtig of ze hebben het idee dat er iets ontbreekt aan de verwachting die ze van het leven hebben.Wij organiseren weekends voor innerlijke genezing waar mensen helemaal zichzelf mogen zijn en waar er door gesprek en gebed mensen dichterbij God en bij zichzelf kunnen komen.
In ons 30 jarig bestaan zijn er tientallen, ja honderden mensen die bevrijding en genezing hebben ontvangen. Wij leggen er de nadruk op dat deze bevrijding en genezing tot stand kunnen komen door Jezus Christus in wie wij alle vertrouwen hebben. Wij bidden deze Geneesheer: genees ons Heer.
Wie zijn wij ?
In 1977 kreeg pater Jowan de Kever een droom en daarin kwam het woord Talitakumi voor. Hij wist amper dat het een woord uit de Bijbel was en hij wist nog minder wat hij met die droom moest beginnen.
Nog een tweede keer en een derde keer werd hij geconfronteerd met dit woord en hij ging beseffen dat hij weekends moest gaan organiseren voor genezing. Hij wist toen dat dit woord sloeg op het verhaal in o.a. het evangelie van Marcus in hoofdstuk 5, waar Jezus na een bootreis aan wal komt en er onmiddellijk een man naar Hem toekomt met de vraag om zijn dochtertje te komen genezen, dat ernstig ziek was. Jezus gaat er, gehinderd door een dichte menigte naar toe, en als Hij er aan komt, blijkt het meisje te zijn overleden. Jezus blijft de ouders bemoedigen, gaat de kamer binnen waar het meisje ligt, pakt haar bij de hand en zegt: Talitakumi, meisje, Ik zeg je, sta op. Het meisje staat op en loopt door de kamer. Dit verhaal is natuurlijk in een zeer korte tijd verspreid over het land.
Dit verhaal is het uitgangspunt van onze weekends geworden.
Pater Jowan is in 1979 daar mee begonnen. Hij nodigde enkele mensen uit, waarvan hij wist dat ze een hart hadden om voor andere mensen te bidden en om naar hen te luisteren. Met ongeveer zeven begeleiders zijn ze een weekend begonnen, nadat ze het initiatief hier en daar bekend hadden gemaakt.
In de eerste weekends waren er vrij veel lichamelijke genezingen, maar gaandeweg kwam het accent meer te liggen op innerlijke genezing.
Wij zijn intussen dertig jaar verder. Pater Jowan is overleden en van de andere teamleden van het prille begin leven er nog maar enkele in leven. Toch is het werk doorgegaan en nieuwe teamleden hebben de plaats ingenomen van de eerste. We zijn nu met ongeveer vijftien teamleden en we organiseren vijf weekends per jaar op verschillende plaatsen in het land: Helvoirt, Oosterhout, Sittard, Vogelenzang en Den Haag. Voor de data kunt u kijken onder punt 5 : Praktische informatie.
Carmelitessenklooster Sittard
De belangrijkste persoon van het weekend.
De belangrijkste persoon in het weekend is Jezus Christus. Hij is dit niet alleen tijdens het weekend, maar Hij mag dit zijn tijdens ons hele leven. Hij is Degene waar we ons vertrouwen in hebben gesteld en wij vragen Hem om te genezen. Het gaat niet om de teamleden, hoewel die een bemiddelende en een getuigende rol kunnen spelen, maar het gaat om Jezus Christus, onze Heer.
In overeenstemming met de Kerk zien we Jezus Christus als God en als mens. Als mens heeft Hij 2000 jaar geleden geleefd en heeft in alle opzichten onze menselijke ervaringen gedeeld: Hij is geboren, is opgegroeid, heeft gelachen en gehuild, gegeten en gedronken, heeft geleden en is gestorven.
Maar Hij is ook als eerste uit de doden opgestaan met een verheerlijkt lichaam en samen met de Kerk geloven wij dat ook wij eens in die heerlijkheid zullen delen. Er is niemand die nog twijfelt aan het de geboorte en het leven en de kruisdood van Jezus Christus. Hiervoor zijn er teveel historische bewijzen. Dat Hij ook God is, wordt als minder vanzelfsprekend aanvaard door sommige mensen. Er zijn diverse Bijbelse teksten die uitgaan van de Godheid van Jezus en hier zal worden ingegaan op enkele teksten, die met elkaar te maken hebben.
We gaan hiervoor naar het Lucas-evangelie. Eerst moeten we weten dat het evangelie in het Grieks is geschreven en dat in deze taal het woord kurios voor god gebruikt werd. De evangelisten hebben dit woord Kurios overgenomen en zij bedoelen er niet alleen mee de God van de Joden uit het Oude Testament, maar zij bedoelen er ook Jezus Christus mee als God. U kunt dit nalezen in Lucas . Laten we ons beperken tot het eerste hoofdstuk. In dit eerste hoofdstuk komt minstens 16 keer het woord Kurios voor. Bijna elke keer wordt er mee bedoeld de God van Israel. Dat betekent dus de bekende almachtige God, Schepper van hemel en aarde. Maar een keer wordt er gesproken over Jezus als Maria bij Elisabeth op bezoek komt en zegt: "De meest gezegende ben je van alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot! Wie ben ik dat DE MOEDER VAN MIJN HEER naar mij toekomt ?" Hier wordt het woord Heer=Kurios duidelijk voor Jezus gebruikt en hiermee wordt Hij door Lucas op een lijn gesteld met de God van Israel.
Wij hebben al vaak ervaren dat deze Jezus Christus, Zoon van de levende God in ons midden is en genezend aanwezig is.
Charismata
Misschien hebt u wel gehoord van de gaven van de Heilige Geest? U mag dan denken aan de charismata die genoemd worden in 1 Korintiers 12: klanktaal, uitleg van de klanktaal, profetie, woorden van kennis, geloof, genezing... In de weekends is er plaats voor deze charismatische gaven. De Heilige Geest is in ieder van ons aanwezig en wij mogen deze gaven ontvangen en uitdelen.
Klanktaal of tongentaal is het vermogen dat men van de Heilige Geest ontvangt om in een taal te spreken die de spreker zelf niet verstaat, maar vaak een lofprijzing van God inhoudt. Je weet dit omdat er soms iemand in de groep is die door de Heilige Geest geïnspireerd wordt om de klanktaal te vertalen in een taal die we wel verstaan. Dit is de vertolking of de uitleg van de klanktaal. Profetie is de gave waar we volgens Paulus het meest naar mogen streven. Het is het vermogen om onder inspiratie van de Geest iets aan te leren of om te vermanen. Het gebeurt in verstaanbare taal. Een woord van kennis is een klein deel van Gods kennis, die je door mag geven. Vaak slaat dit in onze weekends op een komende genezing of een uitnodiging om hiervoor te gaan bidden. De gave van geloof als charismatische gave is het geschenk van God om met zekerheid te weten dat er iets door Gods toedoen gaat gebeuren.
St. Paulusabdij Oosterhout
Christelijk / Rooms-katholiek
Ons uitgangspunt is het geloof in Jezus Christus en zijn liefde voor ons allemaal. Daarnaast belijden wij onze overtuiging in overeenstemming met de Rooms- katholieke kerk. Dit komt vooral tot uitdrukking in de sacramenten, waarbij de eucharistie het centrale sacrament is. Daarnaast is er ruimte voor een biechtgesprek en ziekenzalving. Maar ook in andere onderdelen sluiten we ons aan bij de Kerk. Wij zijn een onderdeel van de KCV, de Katholieke Charismatische Vernieuwing die binnen de Kerk nadruk legt op de werking van de Heilige Geest. Verderop kunt u linken naar de KCV.
Wat kunt u verwachten ?
In de weekends wordt dus gebeden voor (innerlijke) genezing. Al vele malen hebben we mee mogen maken, dat deelnemers genezen naar huis zijn gegaan of dat de genezing is ingezet en dat er thuis een verder herstel heeft plaatsgevonden. Soms zijn de verwondingen zo groot, dat een weekend te kort blijkt te zijn om helemaal met het gevoel in de vrede van Christus te kunnen leven.
Innerlijke verwondingen kunnen een belemmering zijn voor mensen om goede relatie te hebben met anderen en ook met God.
Als men over verwondingen spreekt dan kan men denken aan mensen die in hun jeugd verwaarloosd zijn, aan mensen die wellicht niet gewenst waren en dit altijd hebben ervaren, aan mensen die moeite hebben om te vergeven en daardoor niet in vrede kunnen leven. Ook kan men denken aan hen die seksueel misbruikt zijn en zwaar hieronder te lijden hebben of aan mensen die gepest zijn of nog gepest worden. En we komen tot de ontdekking dat er naast deze ernstige verwondingen ook minder zware pijnlijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in ons leven, waarbij we niettemin dagelijks last van kunnen hebben. We brengen dit in gebed, we spreken er samen over in groepjes (hoewel u ook mag zwijgen), er is plaats voor een persoonlijk gesprek en er zijn veel gezellige onderonsjes.
Carmelitessenklooster Vogelenzang
Geloof en vergeving, soms een voorwaarde voor innerlijke genezing.
Doordat de samenleving in veel opzichten onpersoonlijk is geworden voelen veel mensen zich eenzaam en alleen. Wij mogen in onze weekends wijzen op de relatie die je kunt krijgen met Jezus Christus, die de eenzame mens nabij wil zijn en zo zijn vrede wil geven. Een ander belangrijk aspect van onze weekends is de vergeving. Met name op de zaterdag in het weekend wordt er over gesproken en er wordt een feest van verzoening gespeeld om te komen tot vergeving en verzoening. Soms zijn de verwondingen zo diep dat vergeving nog niet mogelijk is. We respecteren dat hoewel we ook weten dat vergeving vrede kan brengen in ons hart. Misschien is het dan wel mogelijk om een intentieverklaring uit te spreken en zeggen dat je wel wilt vergeven, maar het nog niet kunt.
St. Paulusabdij Oosterhout
Hoe ziet het weekend er uit ?
Vrijdagsmiddags komen we rond 5 uur aan in het huis waar we hebben afgesproken. Dit is een klooster waar ruimtes worden verhuurd en waar wij het weekend door gaan brengen. (Voor de plaatsen waar de weekends gehouden worden, zie: Wie zijn wij ?) Je maakt kennis met elkaar. Om zes uur volgt de eerste maaltijd, een broodmaaltijd.
's Avonds om zeven uur komen we gezamenlijk bijeen, waar uitleg gegeven wordt over het weekend. Daarna volgt er een eerste inleiding met als thema: "Jezus geneest. Gelooft u dat ?" Vaak zal de spreker hierbij ook een getuigenis geven wat een genezing die hij/zij heeft meegemaakt. Daarna komen we in groepjes van ongeveer zeven of acht personen bij elkaar om over dit onderwerp te spreken en wat de ervaringen zijn of de verlangens om genezen te worden. Na een pauze volgt het avondgebed en gaan we rond tien uur naar bed.
De volgende morgen beginnen we met ochtendgebed en de maaltijd. Ook dan komen we weer bij elkaar voor een inleiding over "Vergeving" en een groepsgesprek. Tevens wordt er geloot om in een zogenaamd Emmausgesprek een uur van gedachte te wisselen met andere weekendganger, waarbij je mag vertellen wat je zelf wilt. Ook dit kan genezend werken.
's Middags weer een inleiding en groepsgesprek. Ook is er een Feest van verzoening, waar, als je wilt, plaatsvervangend vergeving kunt vragen of schenken. Inderdaad is dat heel vaak een groot feest.
's Avonds vieren we eucharistie en worden de levensfasen doorgebeden. Dit houdt in dat er gebeden wordt voor onze levensloop vanaf de conceptie tot heden en vaak ontvangen we door de Heilige Geest dan woorden van kennis.
's Nachts is er een mogelijkheid tot nachtelijke aanbidding van Jezus in het sacrament.
De volgende dag blijkt dat je elkaar al veel beter kent en er al een grote onderlinge eenheid is. Naast een inleiding over de sacramenten is er ook de mogelijkheid om het sacrament van de zieken te ontvangen.
Tussendoor is er de mogelijkheid om het sacrament van verzoening te ontvangen en zondagmiddag sluiten we af met een eucharistieviering en rond vier uur gaan we na de koffie naar huis.
GETUIGENISSEN.
Lieve mensen,
Sittard, begin oktober 2011.
Tijdens het doorbidden van de levensfasen kreeg een teamlid een beeld: Een klein kind werd door de ouders alleen gelaten en dat gebeurde in een nare sfeer. Daardoor is er bij het kind een leegte ontstaan. Reactie: Ik herkende dit onmiddellijk en, enkele dagen later, bij navraag bij mijn moeder, kon ze dit bevestigen. Ik weet nu waar die sfeer van "een grote grijze deken" vandaan komt. In een volgend Talitakumiweekend gaan we terug naar het moment van die verlatenheid. Willen jullie alvast voor mij bidden tot het komend weekend in december ?
M.-L. E.
Hallo, mijn naam is Marion en ik wil graag een stukje van mijn leven met u delen.
Twee en een half jaar geleden heb ik een Alpha cursus gevolgd en hoorde ik voor het eerst echt over een leven met God: ik ontdekte dat ik het heerlijk vond om te bidden en in gedachten was veel bezig met belangrijke levensvragen. Met een aantal mensen besloten we als afsluiting van de Alpha cursus naar een Talitakumi-weekend te gaan. Daar gebeurden wonderlijke dingen. U moet weten dat ik op dat moment wel geloofde in God, maar ik had Jezus Christus niet aangenomen als mijn redder en verlosser. Ik vond de verhalen over Zijn leven mooi, maar ik kon me niet aan Hem overgeven. Daarom ben ik gaan bidden voor de aanvang van het Talitakumi-weekend. Heel gek om zo te zeggen, maar mijn gebed was dit: "Lieve God, ik geloof in U met heel mijn hart, maar ik geloof niet in de persoon Jezus. Ik moet het weten. Heer, als Jezus echt heeft bestaan en Uw Zoon is, laat me dit dan voelen. Het is nu of nooit; anders zal ik nooit in Jezus geloven voor de rest van mijn leven". En ik meende dat ook, tot in het diepst van mijn wezen. 's Avonds tijdens het doorbidden van de levensfasen (waarin ook echt veel gebeurde) kreeg ik een heel sterk gevoel dat ik naar de nachtelijke aanbidding moest gaan in het kapelletje. Dat deed ik. Toen iedereen weg was en ik eindelijk alleen kon zijn met Hem, kon ik voor het eerst knielen, bidden en bij Hem zitten. En daar gebeurde het: ik voelde een hand op mijn schouder. Ik werd helemaal warm en rustig van binnen, ik kreeg heel veel vrede en vreugde. Ik werd helderder in mijn hoofd en geest dan ik ooit geweest ben of nog zal worden. Het was Jezus Christus.Ik had het gevoel, nee eerder een soort weten, dat Hij het was en me duidelijk maakte dat Hij er ook voor mij is ! Wauw, het was geweldig. Toen ik na een hele tijd weer terug ging zitten, vroeg ik Hem een teken te geven of dit nu wel echt gebeurd was. Daarop kwam onze cursusleider binnen en ging naast me zitten. Een duidelijker teken bestond er voor mij niet. Ook toen ik dit de dag erna wilde getuigen, voelde ik weer die hand op mijn schouder ter bemoediging en bevestiging.
Dit was voor mij het begin van iets geweldigs. Natuurlijk was ik vol vuur en wilde me richten op de Heer. Steeds als ik mijn twijfels kreeg of krijg, denk ik aan dat moment terug en daarmee verdwijnen alle twijfels als sneeuw voor de zon.
Begin februari 2011 ben ik weer naar een Talitakumi-weekend gegaan. Ook nu gebeurden er weer prachtige dingen. Bij het doorbidden van de levensfasen werd er bij de leiding iets ingegeven en toen zij dat uitspraken begon ik helemaal te bibberen. Ik reageerde erg sterk en ik wist dat dit voor mij bedoeld was. De volgende gedachte werd uitgesproken: "Eigenlijk was je niet helemaal gewild door je ouders in het eerste begin. Je bent het oudste kind thuis. Maar God wil je zeggen dat Hij je wilde, vanaf het eerste begin". Ook kreeg ik in dat weekend in beide nachten sterke dromen. Normaal gesproken onthoud ik die nooit, maar nu wel, tot in details nauwkeurig. De eerste droom kon ik niet plaatsen, maar de tweede wel. In die droom komt het er op neer, dat ik zonder te betalen de winkel uitliep. Toen ik wakker werd schaamde ik me rot. Ik besefte dat ik zoiets niet had gedaan, maar andere dingen wel, zoals weglopen uit een winkel nadat ik te veel wisselgeld had teruggekregen. Of toen de broden verkeerd geprijsd waren, snel drie broden pakken, betalen en de winkel verlaten. Herkent u dit ? Toen ik eenmaal thuis was kreeg ik uitleg in een soort wakkere droom tijdens het bidden. Ik dacht dat ik redelijk netjes leefde en weinig zonde zou hebben. Maar niks is minder waar. Ik bega zonden in woord en gedachten, iedere keer opnieuw. En dit is de reden dat ik Jezus nodig heb. Hiervoor is Hij aan het kruis gestorven om onze zonden weg te wassen en de weg vrij te maken naar God, de Vader. Mooi om in deze Paastijd bij stil te staan, als we het lijden en dood van Jezus Christus gedenken.
Vorig jaar bezocht ik voor de eerste keer een Talitakumiweekend in Helvoirt. Het was niet helemaal duidelijk voor me wat het zou inhouden, maar een weekend speciaal met God, Jezus en de Heilige Geest te vullen vond ik al geweldig op zich. Dat kon alleen maar iets goeds brengen. Het heeft me inderdaad veel goeds gedaan. Er werden dingen voor me duidelijk en er kwamen nieuwe inzichten en openingen. Tijdens het weekend herkende ik ook een paar woorden van kennis, die voor mij bedoeld waren. Ze waren heel duidelijk zelfs. Je kunt het bijna niet geloven. Na verloop van tijd merkte ik dat ik volledig was genezen van een boosheid, die me al een paar jaar kwelde. Binnen mijn gezin waren er moeilijkheden die ik niet goed kon verwerken, ook niet samen met mijn man. Ik had veel gevoelens bij me gehouden en opgekropt, totdat telkens alle boosheid er ineens uit kwam, zelfs bij kleine irritaties. Na het weekend ben ik ook beter gaan slapen. het voelt voor mij zo, dat ik weet dat God mijn Vader, er voor mij is en het allerbeste met mij voor heeft.. Hij geneest op Zijn tijd, rekening houdend met wat ik aankan en wat ik nog moet verwerken. het is goed zoals het is, ik voel me gedragen in Zijn handen, ondanks dat heus niet alles altijd goed gaat.
Samen een weekend met Gods kinderen bij elkaar zijn, doet je goed, je groeit er als mens van en geeft je nog meer vertrouwen in Hem. Hij is er echt voor jou, wat de wereld ook zegt. Je mag in Hem geloven, in Hem die ons nooit in de steek laat, Hij is altijd bij ons.
Ook dit jaar bezocht ik een Talitakumiweekend om me weer speciaal open te stellen voor Hem, hopend dat ik weer iets meer vrijheid mocht ontvangen. Het weekend was anders, maar dat geeft niet. Ik zie wel wat het me brengt. Zijn liefde is er zowel voor mij als voor u. Dat is het mooiste wat er is, waar we steeds op zoek naar zijn. We mogen weten dat we bemind zijn door Hem.
C. maart 2011.
TALITAKUMI.
Meisje, sta op.
Genezing, lof, aanbidding, gastvrijheid en betrokken zijn
voor de eenzame, geknakte, de gebrokene.
Samen voor en door elkaar
samen in een weekend betrokken zijn.
Op een vrijdag komen, zien, horen, terughoudend soms,
zaterdag is veel en heel intens,
dan ben je moe, maar heel betrokken,
wil je luisteren tot het einde toe.
In de nacht dan mag je slapen of waken,
want dan is de "Heilige"er voor jou.
En dan zondag, straks komt het gedag,
maar eerst nog de gebeden voor elkaar.
Ja, op zo'n weekend van bezinning
zijn we een met elkaar.
St. Paulusabdij Oosterhout
C.B.
EEN DICHTERLIJKE ONTBOEZEMING.(ingekort)
Thuisgekomen van het Talitakumiweekend kan ik het gevoel van diep onder de indruk zijn niet onderdrukken. Wat een zegeningen, wat een wonderen en wat een groep dierbare mensen, ieder met hun eigen verhaal. Toch kan ik het nog niet helemaal bevatten. Ik wil op de een of andere wijze dit nog dieper in me door laten dringen:
Lieve God, wat bent U een mysterie voor ons.
Na mijn Compostellatocht had ik rondgedoold om zoekend een richting voor mijn leven te vinden. In dit weekend heb ik mezelf meer teruggevonden. Terugkijkend naar het groepje waar ik in terecht kwam proef ik nog de sfeer van bijzondere mensen. Ik mocht werken aan een traumatisch gebeuren, dat mij maar bleef achtervolgen. In dit weekend was God duidelijk aanwezig met zijn grote liefde. Ik ervaar nu op dit moment een volmaakte liefde en een diepe vrede.
Tijdens het Emmausgesprek, waar Jezus bij aanwezig was, ervoer ik een grote dankbaarheid en die ervaar ik nu nog steeds.
Het feed-back geven aan elkaar, elkaar steunen en bemoedigen, zalven en het bidden voor elkaar. Waar wordt dit op de wereld nog met zoveel respect gedaan. Ook de begeleiders mochten door de gezegende liefde van Jezus genezen van hun trauma's. In het licht van Jezus'gelaat lijkt alles mogelijk wat eerst onmogelijk leek. Jezus, liefdeloos behandeld door zijn beulen, is voor onze zonden aan het kruis gestorven.
St. Paulusabdij Oosterhout
Het vergeven is in het Talitakumiweekend ook een belangrijk gegeven. Mijn grote gevoeligheid, al gevormd in de moederschoot, ervaar ik nu als genade, maar ook als een opgave, omdat ik soms door zo veel kou en onverschilligheid heen moet breken. Door het mysterie van de sacramentele voeding, het breken en het delen van het brood, laat Jezus ons ervaren, dat Hij het ijzige en het onverschillige in ons kan breken en zijn onbaatzuchtige liefde kan laten voelen.
Het oude trauma waar ik aan heb mogen werken, heeft er toe geleid dat ik mijn schaamte en schuld naast mij neer kan leggen en de enorme pijn nu niet meer voel. Met zijn zachte krachten heeft Hij die avond gewerkt. Dat heet innerlijke genezing. Er is geen therapeut in mijn leven geweest, die dit weg kon nemen. Alleluja. God masseerde mijn versteende hart en er kwam een vuurbal in die Hem steeds blijft danken.
In het Talitakumiweekend worden vele ogen en harten wijd open gezet. Dit heb ik bij andere mensen ook gezien. We mogen 14 dagen voor elkaar blijven bidden en dat ervaar ik als een geschenk.
Tot slot:
Heer, U hebt ons allemaal in het Licht gezet, inclusief mijzelf. Amen.
April 2010. M.H.
OOK LICHAMELIJKE GENEZING.
Ondanks het feit dat ik me niet goed voelde zijn een vriendin en ik naar het Talitakumiweekend in Helvoirt gegaan. We hadden vier mensen gevraagd om de hele reis voor ons te bidden. Zolang wij op de snelweg waren hebben we ook gebeden en lof gezongen. Het autorijden was zo licht, mijn hoofd was leeg zonder rare gedachten, even in de file en de laatste kilometers kon ik uitrusten achter het stuur, want er was vrijwel geen auto te bekennen.
En ze schrijft verder: Ik voel me nog steeds goed na het weekend: ik heb geen pijn meer in mijn borst en mijn buik en mijn darmen doen het weer goed. Ik vind het ook weer leuk om mijn bed uit te gaan en te praten met God, want dat heb ik geleerd op het weekend: praat gewoon met God alsof Hij tegenover jou zit.
Tuin Carmelitessenklooster Vogelenzang
GODSERVARING.
Na twee eerdere pogingen om deel te nemen aan een Talitakumiweekend was het eindelijk zover: van 11 tot 13 december 2009 kon ik naar de Oude Molstraat in Den Haag ! De directe aanleidingen van mijn deelname (echtscheiding, chronische ziekte, verlies van een broer, langgerekt rouwproces na het overlijden van alle vier de (schoon)ouders binnen zeven jaar) lagen al weer wat jaartjes achter me. De tijd heelt veel wonden, mijn genezing leek compleet, maar iets bleef mij trekken naar deze weekends.
Toen ik mij opgaf was ik een beetje bang dat mijn oude wonden weer opengereten zouden worden door mijn eigen oude leed of bij het zien van het verdriet bij anderen. Anderzijds was ik ook verlangend naar een verdieping van mijn relatie met God en met mijn medegeloofsgenoten. Mijn verlangens zijn meer dan uitgekomen. Sinds mijn lagere schooltijd zijn God en het geloof een realiteit in mijn leven. Als kind hield ik al vroeg van Jezus. Als achtjarig kind had ik een ervaring. Ik zag (droomde) dat ik Jezus Christus ontmoette in de tuin van mijn ouders. Het gevoel dat ik na die korte ontmoeting had was een gevoel van warmte, liefde en verlangen naar herhaling. Ook verdween de primaire angst om te overlijden, want Christus had zich immers aan mij geopenbaard. De secundaire angst om te overlijden is het verdriet dat ik mijn man en kinderen aandoe.
In mijn tienerjaren heb ik mij afgezet tegen de druk van mijn omgeving om naar de kerk te gaan, maar ik heb nooit aan God getwijfeld. De twijfel betrof mijzelf: ik schoot tekort naar andere mensen en ik wilde meer doen voor mijn gezin en voor de kerk.
St. Paulusabdij Oosterhout
Wat gebeurde er tijdens het Talitakumiweekend? Tijdens de eerste bijeenkomst werd er gebeden en gezongen en daar kreeg ik weer een duidelijk visioen van Jezus Christus, die in een omgeving van grijze lucht zat. Hij maakte een kleine openingsbeweging met zijn handen en ik kreeg een drang om me naar Hem toe te bewegen. Ik was enorm geraakt door dit moment, dat maar kort duurde. Ik kon niet verder gaan met zingen en de tranen sprongen me in de ogen. Wat een ervaring, wat een openbaring, dat Hij er is en mij wil accepteren met al mijn tekortkomingen. Kort tevoren had een van de begeleiders gezegd, dat hij een witte duif bij ons in de ruimte zag. En na dezelfde bijeenkomst zei een van de deelnemers die achter me zat, dat ze, tegelijkertijd dat ik mijn visioen had, achter mij een mooie engel had gezien, die liefdevol de vleugels om mij heen vouwde. Er waren dus twee bevestigingen van wat ik ervaren had. Ik ben blij met deze ervaring en tegelijkertijd voel ik mij ook kwetsbaar. Ik moet deze ervaring nog een goede plek in mijn leven geven. Ben ik op de goede weg?
Ik heb nog steeds contact met enkele mensen die ik dit weekend heb ontmoet. Ik ben dankbaar en ik wens Talitakumi alle goeds.
A.
EMMAUSGEBED.
Zo heel alleen, wandelend in het bos,
kwam ik tot een overgave, liet ik alles los.
Tuin Carmelitessenklooster Vogelenzang
Vader, ik ben nu werkelijk ten diepste bereid
geheel te aanvaarden mijn hele leven en mijn gebrokenheid.
Ik weet ook: dit kan ik nooit alleen op eigen kracht,
zodat ik opnieuw de hulp van U verwacht.
Ik bad: lieve Vader zegen mij met uw mededogen,
open mijn hart, mijn handen en mijn ogen.
Vader, maakt U mij dan tevens werkelijk vrij
en genees het gewonde kind in mij.
Al voor dat ik deze retraite begon,
gaf U mij een tekst, waar ik verder mee kon.
Wie niet werkelijk liefheeft, blijft in de dood,
voor welke broeder, ongeacht wie, ik mijn hart toesloot.
Dit heeft nog steeds grote gevolgen voor U
in onze dagelijkse liefde, besef ik nu.
N.
Praktische informatie.
Voor 2012 hebben we al enkele data:
Van 24 -26 februari in Helvoirt
Van 30 maart - 1 april in Oosterhout.
Van 6 - 8 juli in Vogelenzang.
Kosten voor het weekend 92 euro, waarvan 10 euro betaald moet worden bij inschrijving.
Rekening nr. 433 59 87 t.n.v. Talitakumi, Laagstraat 372, Eindhoven
U kunt zich opgeven bij:
Diny van Sleeuwen
Laagstraat 372
5654 PR Eindhoven
telefoon: 040 2515792
e-mailadres: talitakumi.kcv@gmail.com
U kunt hierbij rechtstreeks het bijgaande aanmeldingsformulier invullen. Klik op: Inschrijfformulier.
U kunt meer informatie krijgen van de Katholieke Charismatische Vernieuwing via de website : www.kcv-hetnet.nl
Als u behoefte hebt om een langere retraite, van drie of zes dagen te volgen kunt u kijken op de website van het bezinningscentrum Emmaus: www.emmausbezinningscentrum.nl
Inschrijfformulier.
TalitakumiLaagstraat 372
5654 PR Eindhoven
Telefoon 040 2515792
Bankrekening: 433 59 87